கடற்படை வரலாறு

இந்தியப் பெருங்கடலின் கடல் வழிகளுக்கு மத்தியில் அமைந்துள்ள இலங்கை, எப்போதும் கடல்ப் பயணிகளை ஈர்க்கும் ஒரு இடமாக இருந்து வந்துள்ளது. 1937 ஆம் ஆண்டில் இலங்கை தன்னார்வ கடற்படைப் படை (CNVF) நிறுவப்பட்டது. இரண்டாம் உலகப் போருக்குப் பிறகு, CNVF படையானது 'இலங்கை அரச தன்னார்வ கடற்படை இருப்பு' (CRNVR) ஆக அரச கடற்படையுடன் இணைக்கப்பட்டது. பிரித்தானிய ஆட்சியில் இருந்து சுதந்திரம் பெற்ற பிறகு, ஒரு நிரந்தர கடற்படையை நிறுவுவதற்காக 100 அதிகாரிகள் மற்றும் மாலுமிகளைக் கொண்ட ஒரு ஆரம்பக் குழு தயாராக இருந்தது. 1950 டிசம்பர் 9 அன்று கடற்படைச் சட்டம் நிறைவேற்றப்பட்டு, அரச இலங்கை கடற்படை நிறுவப்பட்டது. 1972 இல் புதிய அரசியலமைப்பு அறிமுகப்படுத்தப்பட்டதன் மூலம், அரச இலங்கை கடற்படையானது 'இலங்கை கடற்படை' என மறுபெயரிடப்பட்டது.

1972 வரை சிலோன் என்று அழைக்கப்பட்ட இந்த நாட்டின் கடற்படை நடவடிக்கைகள் பிரித்தானியாவின் உலகளாவிய உத்திகள் மற்றும் தேவைகளுக்கு ஏற்ப பிரித்தானிய colonial ஆட்சியின் கீழ் மீண்டும் தொடங்கப்பட்டன. இந்த நூற்றாண்டின் ஆரம்பத்தில் நடந்த இரண்டு உலகப் போர்களின் போது, ஜெர்மன் ஊடுருவல்காரர்கள் இந்தியப் பெருங்கடலுக்குள் ரகசியமாக நுழைந்து நட்பு நாடுகளின் கப்பல்களுக்கு பலத்த சேதத்தை ஏற்படுத்தியிருந்தனர். எனவே, பலமடைந்து வரும் ஜெர்மனி ஒரு பெரிய அச்சுறுத்தலாக மாறும் என்பது தெளிவாகத் தெரிந்தபோது, 1932 இல் லண்டனில் நடைபெற்ற பேரரசு பாதுகாப்பு மாநாட்டில் ஒரு கொள்கை அறிவிக்கப்பட்டது. அதன்படி, அந்த மாநாட்டில் பிரதிநிதித்துவப்படுத்தப்பட்டதோ இல்லையோ பேரரசின் ஒவ்வொரு பகுதியும் (டொமினியன்கள், காலனிகள் அல்லது பாதுகாக்கப்பட்ட நாடுகள் எதுவாக இருந்தாலும்) தங்கள் பகுதியின் மற்றும் பேரரசின் பாதுகாப்பிற்கு பொறுப்பேற்க வேண்டும் என்பதுடன் அதற்கான பங்களிப்பை வழங்க வேண்டும் என்பதாகும்.

இலங்கையில் இந்தத் தீர்மானம் "1937 ஆம் ஆண்டின் 1 ஆம் இலக்க தன்னார்வ கடற்படை பாதுகாப்புப் படை கட்டளைச் சட்டம்" மூலம் நடைமுறைப்படுத்தப்பட்டது. 1938 ஜனவரியில் முதல் அதிகாரிகள் குழு நியமிக்கப்பட்டது, இதில் இரண்டு பிரித்தானிய மாஸ்டர் மரினர்களும் மற்றும் இரண்டு இலங்கையர்களான பேமாஸ்டர் லெப்டினன்ட் ஈ.எஃப்.என். கிரேஷியன் (பின்னர் உயர் நீதிமன்ற நீதிபதி) மற்றும் டி. சுசாந்த டி பொன்சேகா (பின்னர் பர்மா மற்றும் ஜப்பானுக்கான தூதுவர்) ஆகியோரும் அடங்குவர். இலங்கை தன்னார்வ கடற்படையின் (CNVF) கட்டளை அதிகாரியாக கொமடோர் டபிள்யூ.ஜி. பியூசாம்ப் (J.M. Robertson & Co. Ltd. இன் இயக்குனர்) சிறிது காலத்திற்குப் பிறகு நியமிக்கப்பட்டார். அனுபவம் வாய்ந்த பிரித்தானிய மாலுமிகள் மற்றும் பெருமளவிலான இலங்கையர்கள் அதிகாரிகளாக ஆட்சேர்ப்பு செய்யப்பட்ட பின்னர் பயிற்சிகள் தொடங்கின. பின்னர் ஆயுதங்கள் மற்றும் தகவல் தொடர்புகளை கையாளுவதற்கு 'சிக்னல்மேன் கியூனர்ஸ்' (Signalman Gunners) உம், பொதுவான கடற்படை நடவடிக்கைகளுக்காக 'சீமேன் லஸ்கார்ஸ்' (Seaman Lascars) உம், மற்றும் எஞ்சின் அறையின் பணிகளுக்காக 'ஸ்டோக்கர் மெக்கானிக்ஸ்' (Stoker Mechanics) உம் ஆட்சேர்ப்பு செய்யப்பட்டனர். பயிற்சிக்காக ஒரு அதிகாரி பயிற்றுவிப்பாளரும் ஒரு ஓய்வு பெற்ற வாரண்ட் அதிகாரியும் இணைக்கப்பட்டனர். பாரம்பரிய தன்னார்வ வீரர்களின் வார இறுதி பயிற்சி முகாம்கள் இந்த காலகட்டத்திலேயே தொடங்கின.

1939 ஆகஸ்ட் 31 அன்று 2100 மணிக்கு CNVF படையானது யுத்த கடமைகளுக்காக செயல்பாட்டுக்கு கொண்டு வரப்பட்டது. மூன்று ஆண்டுகளுக்குப் பிறகு, CNVF படையானது "இலங்கை அரச தன்னார்வ கடற்படை இருப்பு" (CRNVR) ஆக அரச கடற்படையிடம் (RN) ஒப்படைக்கப்பட்டதுடன் அவர்கள் அதனை ஏற்றுக்கொண்டனர். இது 1946 மார்ச் வரை அரச கடற்படையின் செயல்பாட்டு மற்றும் நிர்வாக கட்டளைக் கட்டுப்பாட்டின் கீழ் இருந்தது. யுத்தம் முடிவடைந்தவுடன் இது பெயரளவில் CRNVR ஆக இருந்தாலும் மீண்டும் இலங்கை அரசாங்கத்தின் கட்டுப்பாட்டின் கீழ் வந்தது.

1939-1946 காலகட்டத்தில் CRNVR படையானது முக்கியமாக கடலில் பல செயல்பாட்டுக் கடமைகளை மேற்கொண்டது. ஆரம்பத்தில் துறைமுக ஆணைக்குழுவின் SAMSON மற்றும் GOLIATH இழுவைப்படகுகளைப் பயன்படுத்திய அவர்கள், பின்னர் கண்ணிவெடி அகற்றும் கப்பல்களாக மாற்றப்பட்ட இழுவைப்படகுகள் மற்றும் அண்டார்டிக் திமிங்கில வேட்டைக் கப்பல்களை இயக்கினர், அவை துப்பாக்கிகள், நீர்மூழ்கி கப்பல்களைக் கண்டறியும் உபகரணங்கள் மற்றும் நீர்மூழ்கி எதிர்ப்பு ஆயுதங்களைக் கொண்டிருந்தன. அவை H.M. Ships OVERDALE WYKE (இலங்கை அரசாங்கத்தால் வாங்கப்பட்ட முதல் கப்பல்), OKAPI, SEMLA, SAMBHUR, HOXA, BALTA மற்றும் H.M Tugs BARNET மற்றும் C405 ஆகும். இது தவிர அவர்கள் மோட்டார் மீன்பிடி படகுகள் (MFV) மற்றும் பல உதவிப் படகுகளையும் இயக்கினர். இவை அனைத்தும் CRNVR அதிகாரிகளால் இயக்கப்பட்டன. இக்கப்பல்கள் துறைமுகங்களைச் சுற்றியுள்ள கடலைப் பாதுகாப்பதற்கும் சுத்தப்படுத்துவதற்கும் உத்தேசிக்கப்பட்டிருந்தாலும், பெரும்பாலும் இலங்கை கடல் எல்லைக்கு அப்பாற்பட்ட நீண்ட கால நடவடிக்கைகளுக்கும் பயன்படுத்தப்பட்டன. அந்த நடவடிக்கைகளில் உள்ளடங்குவன:

பாதுகாப்பு அகம்படி கடமைகள் (Escort Duties): இந்திய துறைமுகங்கள், அத்து அதொலு (Addu Atoll), மாலே மற்றும் டியாகோ கார்சியா நோக்கிச் செல்லும் கப்பல்களுக்கும் மற்றும் துருப்புக்களை ஏற்றிச் செல்லும் கப்பல்களாக மாற்றப்பட்டிருந்த QUEEN MARY, QUEEN ELIZABETH, MAURITANIA மற்றும் AQUITANIA கப்பல்களுக்கும் பாதுகாப்பு வழங்குதல். காவற்கப்பல் கடமைகள் (Guard ship Duties): உள்ளூர் துறைமுகங்கள் மற்றும் அத்து அதொலுவிற்காக பயன்படுத்தப்பட்ட ரகசியப் பெயரான "Port T" இல் சந்தேகத்திற்கிடமான நடுநிலை கப்பல்களுக்கு அருகில் தங்கியிருத்தல்.

கடலில் தேடுதல் மற்றும் மீட்பு நடவடிக்கைகள்: இலங்கைக்கும் மாலைதீவுக்கும் இடையில் டார்பிடோ தாக்குதலுக்கு உள்ளாகி மூழ்கிய கப்பல்களுக்கு உதவுதல். இதன் மூலம் 248 உயிர்கள் காப்பாற்றப்பட்டதுடன் பல கப்பல்கள் துறைமுகத்திற்கு இழுத்து வரப்பட்டன.

ரோந்து மற்றும் கலங்கரை விளக்க நிவாரண சேவைகள்: தீவைச் சுற்றிலும் மற்றும் மினிகோய் (Minicoy) இல் அமைந்துள்ள கலங்கரை விளக்கங்களைப் பராமரித்தல். கொழும்பு மற்றும் திருகோணமலையைச் சுற்றியுள்ள கடல் எல்லைகளில் ரோந்துப் பணிகளை மேற்கொள்வதுடன் பூம் பாதுகாப்பு (Boom Defences) மற்றும் கட்டுப்படுத்தப்பட்ட வெடிகுண்டு வெளிகளை இயக்குதல்.

இந்த நடவடிக்கைகளின் போது, கப்பல்கள் எதிரிகளின் தாக்குதல்களுக்கு உள்ளாகின, மேலும் சுட்டு வீழ்த்தப்பட்ட ஜப்பானிய விமானங்களில் இருந்து அத்தியாவசிய தகவல்கள் பெறப்பட்டன. பர்மா முன்னணி திறக்கப்பட்ட பிறகு துறைமுகக் கடமைகளுக்காக இரண்டு MFV படகுகளுடன் அக்யாப் (Akyab) நோக்கிப் பயணித்தனர், அத்துடன் இத்தாலிய இலகுரக போர்க்கப்பலான ERITREA சரணடைவதை ஏற்றுக்கொண்டு அதை துறைமுகத்திற்கு அழைத்துச் செல்லவும் நடவடிக்கை எடுக்கப்பட்டது. இலங்கை கடற்படை வரலாற்றில் எதிரி இராணுவப் பிரிவொன்றின் சரணடைதலை ஏற்றுக்கொண்ட முதல் மற்றும் ஒரே சந்தர்ப்பம் இதுவாகும். கடலுக்கு அப்பால், CRNVR படையானது திருகோணமலையின் முக்கியமான துறைமுக யுத்த சமிக்ஞை நிலையத்தை (PWSS) இயக்கியதுடன், கொழும்பு குறியீட்டு அலுவலகத்தில் பணியாற்றுதல், மருத்துவமனைகளை நிர்வகித்தல், வான்வழித் தாக்குதல்களை எதிர்கொள்ளுதல், பர்மா முன்னணி நோக்கிச் செல்லும் நூற்றுக்கணக்கான படகுகளுக்குச் சேவையாற்றும் ஒரு உதவிப் படகு முற்றத்தைப் பராமரித்தல் மற்றும் அட்மிரல் மவுண்ட்பேட்டனின் SEAC தலைமையகத்திற்கு விருந்து உபசார சேவைகளை வழங்குதல் ஆகியவற்றையும் மேற்கொண்டது.

யுத்தம் முடிவடைந்தவுடன் படைகளின் கலைப்புத் தொடங்கியது. CRNVR படையானது மீண்டும் இலங்கை கட்டுப்பாட்டின் கீழ் வந்ததுடன் யுத்த கால கட்டளை அதிகாரி கேப்டன் டபிள்யூ.ஜி. பியூசாம்ப் பதவியிலிருந்து விலகினார். எவ்வாறாயினும், பிரித்தானிய பார்வையில் அத்மிரால்டி அலுவலகம் "சமாதான காலத்தில் சிறிய நிரந்தரப் படைகளைத் தக்கவைத்துக்கொள்வதை" எதிர்பார்த்தது, மேலும் இலங்கை பார்வையில் colonial ஆட்சியின் முடிவு நெருங்கிவிட்டதால் "தயார் நிலையில் உள்ள ஒரு கடற்படை" தேவைப்பட்டது. அதன்படி, 9 அதிகாரிகள் மற்றும் 91 மாலுமிகளைக் கொண்ட "கடற்படையின் முக்கியப் படை" பிறந்தது, மேலும் 1946-1950 காலப்பகுதியில் அதன் கட்டளை அதிகாரியாக கொமடோர் ஜி.ஆர்.எம். டி மெல் பணியாற்றினார். கடற்படையின் எதிர்கால பாத்திரங்கள் பல பாரம்பரிய கடற்படைக் கடமைகள் மற்றும் உண்மையாக எதிர்கொண்ட சூழ்நிலைகளின் கலவையால் வடிவமைக்கப்பட்டன. அதன் முதல் பணியாக, பழைய பதிவேடுகளை மூடுதல், கப்பல்கள் மற்றும் நிறுவனங்களை அகற்றுதல் மற்றும் போர்க்கப்பல்களை அகற்றுதல் ஆகியவை செய்யப்பட வேண்டியிருந்தது, அதன் பிறகு உடனடியாக புதிய பதிவேடுகள் திறக்கப்பட்டு கொச்சிக்கடை பாராக்ஸ் இந்த "முக்கியப் படையின்" தலைமையகமாகவும் பாராக்ஸாகவும் நியமிக்கப்பட்டது. CRNVR படையின் திறன்கள் வீழ்ச்சியடைவதைத் தடுப்பதற்காக அரச கடற்படைக் கப்பல்களில் பயிற்சிக்காக குழுக்களை அனுப்புவதைத் தவிர, சிவில் அதிகாரத்திற்கு உதவுவதும் ஒரு முக்கிய பாத்திரமாக இருந்தது. வேலைநிறுத்த அச்சுறுத்தல்கள் காரணமாக கொழும்பு துறைமுகத்தின் பாதுகாப்பு கடற்படையிடம் ஒப்படைக்கப்பட்டது. இழுவைப்படகுகள், சமிக்ஞை நிலையங்கள் மற்றும் லைட்டர் படகுகள் இயக்கப்பட்டன. பின்னர் ஸ்டான்லி மின்நிலையம் மற்றும் நகர சபை பம்பிங் நிலையம் போன்ற இடங்களும் வேலைநிறுத்தக் காலத்தில் கடற்படையிடம் ஒப்படைக்கப்பட்டன. 1947 ஆம் ஆண்டின் மகா வெள்ளப்பெருக்கு கடற்படை நாட்டின் உள்பகுதிகளுக்கு படகுகளை நிவாரணப் பணிகளுக்காகக் கொண்டு சென்ற ஒரு சந்தர்ப்பமாகும்.

மற்ற நிகழ்வுகளில் இரண்டு நிகழ்வுகள் தனித்து நின்றன. ஒன்று, 75 அடி நீளமும் 55 தொன் எடையும் கொண்ட பேர்ஸ்-சீன் (Purse-seine) இழுவைப்படகு சிட்னியில் இருந்து பிரிஸ்பேன், டவுன்ஸ்வில், தேர்ஸ்டே தீவு, போர்ட் டார்வின், டிலி (கிழக்கு திமோர்), சுரபாயா, பதாவியா, சிங்கப்பூர், பினாங்கு, ரங்கூன், அக்யாப் மற்றும் மெட்ராஸ் வழியாக கொழும்பை வந்தடைந்ததாகும். இரண்டு மாதங்களில் 8,000 மைல்கள் பயணித்தது CRNVR இன் மிக நீண்ட பயணமாகும், மேலும் அதில் இருந்த சிரமங்கள் காரணமாக அதன் கேப்டன் லெப்டினன்ட் கொமடோர் கார்ல் ஓல்மஸ் வந்து சிறிது காலத்திலேயே காலமானார். மற்றைய நிகழ்வு ஒரு கொண்டாட்டத் தன்மையைக் கொண்டிருந்தது: 1946 இல் லண்டனில் நடைபெற்ற வெற்றிப் பேரணியில் இலங்கை குழுவின் ஒரு பகுதியாக லெப்டினன்ட் ஆர். கதிரகாமரின் கீழ் 17 மாலுமிகள் பங்கேற்றதாகும்.

commonwealth இற்குள் டொமினியன் அந்தஸ்தின் கீழ் சுதந்திரம் இறுதியாக 1948 பெப்ரவரி 4 அன்று உதயமானது. இந்த புதிய நிலைக்கு ஏற்ப, CRNVR படையானது வருகை தரும் வெளிநாட்டு கடற்படைக் கப்பல்களைக் கையாளுவதை அரச கடற்படையிடமிருந்து பொறுப்பேற்றதுடன், பாராளுமன்றத்தை உத்தியோகபூர்வமாக திறந்து வைக்கும் விழாவிற்காக வீதியின் இருபுறமும் நின்று மரியாதை செலுத்தியது, அத்துடன் சுதந்திர தினத்திற்காக வருகை தந்த குளுசெஸ்டர் பிரபுவிற்காக ஒரு கௌரவ அணிவகுப்பையும் நடத்தியது.

"முக்கியப் படை" இப்போது ஒரு முழுமையான கடற்படை நிலையை நோக்கி நகரத் தயாராக இருந்தது. இது எண்ணிக்கையிலும் தரத்திலும் விரிவடைந்தது. இதற்கு முன்னர் விடுவிக்கப்பட்டிருந்த முன்னாள் CRNVR அதிகாரிகள் மீண்டும் அழைக்கப்பட்டனர். புதிய மாலுமிகள், தொழில்நுட்ப மாலுமிகள், கடற்படை உத்தியோகஸ்தர்கள் (Cadets) மற்றும் நேரடி ஆட்சேர்ப்பு அதிகாரி மட்டத்தில் புதிய உறுப்பினர்கள் இணைத்துக் கொள்ளப்பட்டனர். கடற்படையின் பிரதான கப்பலாக மாறுவதற்குப் பொருத்தமான போர்க்கப்பல் ஒன்று கிடைக்கும் வரை அவர்கள் வெளிநாடுகளுக்கும் பயிற்சிக்காக அனுப்பப்பட்டனர். 1949 இல் அல்ஜீரியன் வகுப்பைச் சேர்ந்த பிளீட் மைன்ஸ்வீப்பர் வகையைச் சார்ந்த H.M.S. FLYING FISH கப்பல் பிரித்தானியாவால் இலங்கைக்கு தற்காலிக கடன் அடிப்படையில் வழங்கப்பட்டதுடன் அது H.M.Cy.S Vijaya எனப் பெயரிடப்பட்டது. அன்றைய பிரதமர் டி.எஸ். சேனநாயக்க, அதற்கு வேறு எந்தப் பெயரும் பொருத்தமானதாக இருக்காது என்று கூறினார். இக்கப்பல் சிங்கப்பூரில் ஒரு சிறிய கடற்படைக் குழுவினால் பொறுப்பேற்கப்பட்டதுடன், அவர்கள் அங்கேயும் மற்றும் திருகோணமலை நோக்கிய பயணத்தின் போதும் அரச கடற்படை ஊழியர்களின் கீழ் பயிற்சி பெற்றனர். அங்கு இலங்கை ஊழியர்கள் கப்பலைப் பொறுப்பேற்றதுடன் ஏனையோர் பயிற்சியில் இணைந்தனர். பின்னர் அதை உத்தியோகபூர்வமாக ஒப்படைக்கும் விழாவிற்காக லெப்டினன்ட் ஆர். கதிரகாமரின் கீழ் கொழும்பு நோக்கிப் பயணித்தது. அதன் பிறகு அது காலி மற்றும் ஹம்பாந்தோட்டை துறைமுகங்களுக்குச் சென்றதுடன் அங்கே கப்பல் பொதுமக்களின் பார்வைக்காக திறந்து வைக்கப்பட்டது.

விஜய கப்பல் கிடைத்ததன் மூலம் கடற்படையால் கடல் நடவடிக்கைகளைத் தொடங்க முடிந்தது. மக்கள் நடமாட்டமில்லாத கச்சத்தீவுக்கு அருகில் துப்பாக்கிச் சூடு பயிற்சிகளை மேற்கொண்டு, பாக் நீரிணை பகுதியில் கடத்தல் தடுப்பு மற்றும் சட்டவிரோத குடியேற்றத் தடுப்பு ரோந்துப் பணிகளைத் தொடங்கினர். விஜய கப்பலின் ஒரு பணி கடல் வாழ்க்கை மற்றும் நடவடிக்கைகள் பற்றிய கூடுதல் அனுபவத்தை வழங்குவதும் "நாட்டைப் பிரதிநிதித்துவப்படுத்துவதும்" (show the flag) ஆகும். அதன்படி அது பௌத்த புனித தாதுக்களை பர்மாவுக்குக் கொண்டு சென்ற கிழக்கு இந்தியப் படையணியின் முதன்மைக் கப்பலான H.M.S. KENYA கப்பலுடன் பயணித்தது. இது விஜய கப்பல் பர்மா நோக்கிச் சென்ற முதல் பயணமாகும்.

இப்போது நிரந்தர கடற்படைக்கான சட்டமன்ற கட்டமைப்பு தயாரிக்கப்பட்டிருந்தது. அதை பாராளுமன்றத்தில் சமர்ப்பிப்பதற்கு முன், கொமடோர் ஜி.ஆர்.எம். டி மெல் ஒரு வருட பயிற்சிக்காக ஐக்கிய இராச்சியம் சென்றார் மற்றும் அரசாங்கத்தின் கடற்படை ஆலோசகர் கேப்டன் டபிள்யூ.ஈ. பேங்க்ஸ் அவரது பதவியில் தற்காலிகமாக கடமையாற்ற நியமிக்கப்பட்டார். 1950 டிசம்பர் 9 அன்று "இலங்கையின் வறு சட்டங்களின் 358 ஆம் அத்தியாயமான கடற்படைச் சட்டம்" நிறைவேற்றப்பட்டது. கேப்டன் பேங்க்ஸ் கடற்படைத் தளபதியாக (Captain of the Navy) நியமிக்கப்பட்டதுடன் 1937 முதல் சேவையாற்றிய அனைவரும் "அரச இலங்கை கடற்படையின்" நிரந்தர அல்லது தன்னார்வப் படையின் உறுப்பினர்களாகக் கருதப்பட்டனர்.

இப்போது கடற்படைக்கு ஒரு குறிப்பிட்ட பாத்திரத்தை உருவாக்க வேண்டியிருந்தது. ஏற்கனவே அது "சிவில் அதிகாரத்திற்கு உதவுதல்" மற்றும் கொழும்பு துறைமுகத்தின் பாதுகாப்பை வழங்குதல் ஆகிய பாத்திரங்களை ஏற்றிருந்தது. விஜய கப்பலின் வருகையுடன் கடத்தல் தடுப்பு மற்றும் சட்டவிரோத குடியேற்றத் தடுப்பு ரோந்துப் பணிகளை மேற்கொள்ள முடிந்தது. எனவே ஒரு கடற்படைக் கொள்கையைத் தயாரிக்கும் பொறுப்பு இக்காலப்பகுதியில் இருந்த கடற்படைத் தளபதிகளிடம் ஒப்படைக்கப்பட்டது: அவர்கள் கேப்டன் டபிள்யூ.ஈ. பேங்க்ஸ், கேப்டன் ஜே.ஆர்.எஸ். பிரவுன், கேப்டன் பி.எம்.பி. சாவேஸ் (அரச கடற்படையிலிருந்து இணைக்கப்பட்ட அதிகாரிகள்) மற்றும் 1955 இல் நியமிக்கப்பட்ட கேப்டன் (பின்னர் ரியர் அட்மிரல்) ஜி.ஆர்.எம். டி மெல் ஆகியோராவர்.

கடற்படைக்கு முதலில் ஒரு நிரந்தர இல்லத்தைக் கண்டுபிடிக்க வேண்டியிருந்தது. கடற்படைத் தலைமையகம் அரச இலங்கை கடற்படைக்கு வழங்கப்பட்ட பிறகு, பாராக்ஸ் காலி முகத்துவாரத்தில் அமைந்துள்ள H.M.Cy.S Gemunu I இற்கு மாற்றப்பட்டதுடன், கொச்சிக்கடை பகுதி GEMUNU II ஆகவும் தன்னார்வ கடற்படைப் படை H.M.Cy.S. LANKA ஆகவும் எஞ்சியது. அதிகாரிகளுக்கான விடுதி (Wardroom) ஒன்றும் பிளாக்ஸ்டாஃப் வீதியில் பெற்றுக்கொள்ளப்பட்டது. பயிற்சிப் பணிகளுக்கு முன்னுரிமை வழங்கப்பட்டதுடன் தியத்தலாவையில் ஒரு முகாம் நிறுவப்பட்டது. அது பின்னர் H.M.Cy.S. RANGALLA எனப் பெயரிடப்பட்டது.

செயல்பாட்டுப் பணிகள் படிப்படியாக தீவிரமடைந்தன. வடக்கு நோக்கிய முதல் படி H.M.Cy.S. KAL ARU எனப் பெயரிடப்பட்ட ஒரு சிறிய தரை முகாம் நிறுவுவதாகும், ஆனால் கடலோர ரோந்துப் பணிகளுக்கு கடற்படைக்கு சிறிய படகுகள் பற்றாக்குறையாக இருந்தன. ஆர்டர் செய்யப்பட்ட ரோந்துப் படகுகள் கிடைக்கும் வரை KAL ARU முகாம் கைவிடப்பட்டு, தலைமன்னாரில் நிறுவப்பட்ட H.M.Cy.S. ELARA முகாம் மூலம் துறைமுக ஆணைக்குழு மற்றும் சுங்கத்துறையிடமிருந்து பெறப்பட்ட படகுகளைப் பயன்படுத்தி ரோந்துப் பணிகள் மேற்கொள்ளப்பட்டன. எவ்வாறாயினும், விரைவில் ஆர்டர் செய்யப்பட்ட படகுகள் வரத் தொடங்கின மற்றும் ELARA முகாம் காரைநகருக்கு மாற்றப்பட்டது. சீவர்ட் டிஃபென்ஸ் படகான KOTIYA, நீண்ட ரோந்துப் படகுகளான HANSAYA மற்றும் LIHINIYA மற்றும் குறுகிய ரோந்துப் படகுகளான SERUWA, DIYAKAWA, TARAWA மற்றும் KORAWAKKA மூலம் பாக் நீரிணையில் ரோந்துப் பணிகளை மேற்கொண்டு விஜய கப்பலுக்கு வலுவூட்ட ELARA முகாமிற்கு முடிந்தது. இதற்காக சுங்கக் கட்டளைச் சட்டத்தின் கீழ் வழங்கப்பட்டுள்ள அதிகாரங்கள் கடற்படை அதிகாரிகளுக்கு வழங்கப்பட்டன.

விஜய கப்பல் ஒரு பயிற்சிப் படகாக பல வெளிநாட்டுப் பயணங்களை மேற்கொண்டது. அது 1951 இல் அமைச்சர் சர் ஜோன் கொத்தலாவலவுடன் மாலைதீவுக்குப் பயணித்ததுடன், 1953 இல் அந்நாடு ஒரு குடியரசாக அறிவிக்கப்பட்ட சந்தர்ப்பத்திலும் மற்றும் 1954 இல் தன்னார்வ கடற்படை உறுப்பினர்களின் பயிற்சிகளுக்காகவும் அங்கு பயணித்தது. இத்தகைய பயிற்சிப் பயணங்கள் போர்ட் பிளேயர் (அந்தமான் தீவுகள்), பம்பாய், மெட்ராஸ் மற்றும் கொச்சின் ஆகிய இடங்களுக்கும் மேற்கொள்ளப்பட்டன. 1955 இல் அது ஸ்ரீ மகா போதியின் ஒரு கிளையையும் சுமந்து "சட்ட சங்காயன"விற்காக பர்மாவுக்கு முப்படைகளின் பௌத்த தூதுக்குழுவை அழைத்துச் சென்றது. அங்கே பல புத்த சிலைகள் பரிசாகக் கிடைத்ததுடன், அவற்றில் இரண்டு நாகதீப விகாரையிலும் திருகோணமலை திஸ்ஸ விகாரையிலும் பிரதிஷ்டை செய்யப்பட்டன. அது 1950 முதல் 1962 வரை ஆண்டுதோறும் நடத்தப்பட்ட JET (Joint Exercises, Trincomalee) கூட்டு கடற்படை பயிற்சிகளிலும் பங்கேற்றது.

தரையில், சிவில் அதிகாரத்திற்கு உதவுவது பல சந்தர்ப்பங்களில் செய்யப்பட்டது. துறைமுகத்தைப் பாதுகாப்பாக வைத்திருப்பதற்காக, துறைமுக ஆணைக்குழுவின் அதிகாரிகள் தன்னார்வ கடற்படையின் ஒரு தனிப் பிரிவாக H.M.Cy.S. TISSA என்ற பெயரில் ஆட்சேர்ப்பு செய்யப்பட்டனர், அதன் கட்டளை அதிகாரியாக கேப்டன் எம். சந்திரசோம பணியாற்றினார். இப்பிரிவு 1956 இல் கலைக்கப்பட்டது.

கொண்டாட்டக் கடமைகளும் ஏராளமாக இருந்தன. தேசியக் கொடி அறிமுகப்படுத்தப்பட்டதன் மூலம் பிரித்தானியக் கொடிக்கு பதிலாக தேசியக் கொடியைக் கொண்ட கடற்படைக் கொடி பயன்படுத்தப்பட்டதுடன் அது முதன்முறையாக 1955 கடற்படை தினத்தில் ஏற்றப்பட்டது. முதல் பிரதமரின் இறுதிச் சடங்கின் போது பாடையின் கயிறுகளை இழுப்பது கடற்படையால் செய்யப்பட்டது. விஜய கப்பல் 1951 இல் நாட்டிற்காக தனது தனி 4 அங்குல துப்பாக்கியால் எந்தவொரு குறைபாடும் இன்றி 21 துப்பாக்கி வேட்டுக்களை தீர்த்து மரியாதை செலுத்தியது. 1953 இல் அதற்கு புனரமைப்பு தேவையாக இருந்ததால் முடிசூட்டு விழாக் குழுவினருடன் இங்கிலாந்து நோக்கிப் பயணித்தது. எங்களது "ஒற்றைக் கப்பல் கடற்படை" கிரிம்ஸ்பி (Grimsby) துறைமுகத்தின் உலர்தேக்கத்திற்குள் நுழையும் போது பிரித்தானிய பத்திரிகைகள் "கடற்படைப் படை வந்துவிட்டது!" என்று முக்கிய செய்திகளை வெளியிட்டன. அரச கடற்படை அதே வகுப்பைச் சேர்ந்த மற்றொரு கப்பலை (VIJAYA II) வழங்கியது, இதன் மூலம் போர்ட்ஸ்மவுத்தில் நடைபெற்ற ராணியின் கடற்படை மறுஆய்வில் இலங்கை கடற்படை பங்கேற்க முடிந்தது. அது இரண்டாம் எலிசபெத் ராணியின் இலங்கை விஜயத்திற்கு சரியான நேரத்திற்கு முன் வந்தடைந்ததுடன் அரச GOTHIC கப்பலை கொழும்பு துறைமுகத்திற்கு அழைத்து வந்தது. ராணி பின்னர் விஜய கப்பலுக்கு விஜயம் செய்தார். அடுத்த ஆண்டு பிலிப் குமாரும் புதிய அரச BRITANNIA கப்பலில் இலங்கைக்கு வந்தார்.

முழு நாடும் போலவே கடற்படையும் 1956 இல் தொடங்கிய யுகத்தின் புதிய சிந்தனையை அனுபவித்தது. வெளியுறவு மற்றும் பாதுகாப்புக் கொள்கையின் அடிப்படையில், யுத்த கால வெறும் நடுநிலைமைக்கு அப்பாற்பட்டு உலக அரசியலில் சகவாழ்வை நோக்கி நகர்ந்து அதிகார முகாம்களுடன் அணிசேராக் கொள்கையை நோக்கி சாய்வதைக் காண முடிந்தது. சுதந்திரம் பெறும் போது கையெழுத்திடப்பட்ட பாதுகாப்பு உடன்படிக்கைகள் இக்கொள்கைக்கு முரணானவை எனக் கருதப்பட்டதுடன் பிரித்தானியர்களுக்குச் சொந்தமான முகாம்கள், குறிப்பாக திருகோணமலை மற்றும் கட்டுநாயக்க மற்றும் தியத்தலாவையின் சில முகாம்களை அமைதியான முறையில் இலங்கையிடம் ஒப்படைப்பதற்கான நடவடிக்கைகள் எடுக்கப்பட்டன.

கடற்படை ஒரு பெரிய சுமையைத் சுமக்க வேண்டியிருந்த அதேவேளை அதிலிருந்து சில நன்மைகளையும் பெற்றது. தியத்தலாவையில் முழுமையான வசதிகளைக் கொண்ட ஒரு புதிய முகாமைப் (முன்னாள் H.M.S. UVA) பெற்றுக் கொண்டதைத் தவிர, மிகக் குறைந்த வளங்களுக்கு மத்தியிலும் திருகோணமலையில் ஒரு பெரிய முகாமையான H.M.S HIGHFLYER முகாமைப் பொறுப்பேற்க வேண்டியிருந்தது. இந்நிகழ்வு அரசியல் ரீதியாகவும் கடற்படை ரீதியாகவும் மிகவும் முக்கியத்துவம் வாய்ந்ததாக இருந்தது. பிரதமர் எஸ்.டபிள்யூ.ஆர்.டி. பண்டாரநாயக்க, இது colonialism இன் எச்சங்களை அகற்றுவதுடன் முழுமையான சுதந்திரத்தை நோக்கி வைக்கப்பட்ட மற்றுமொரு படி என்று கூறினார். முக்கிய பிரமுகர்கள் மற்றும் பாராளுமன்ற உறுப்பினர்கள் சிறப்பாக அலங்கரிக்கப்பட்ட புகையிரதம் மூலம் இவ்விழாவிற்கு வருகை தந்தனர். அங்கே அரச கடற்படைக் கொடி இறக்கப்பட்டு அரச இலங்கை கடற்படைக் கொடி ஏற்றப்பட்டது.

பாதுகாப்பு உடன்படிக்கைகளை ரத்து செய்வது என்பது எங்களது கடல் எல்லையைப் பாதுகாப்பதற்காக கடற்படையை விரிவுபடுத்துவதும் கப்பல்களை வழங்குவதும் செய்யப்பட வேண்டும் என்பதாகும். அவை இரண்டும் செய்யப்பட்டன. 1951-1958 காலப்பகுதியில் 48 அதிகாரிகள் மற்றும் 510 மாலுமிகளைக் கொண்ட கடற்படை பலமடைந்தது. கடற்படையில் புதிதாக இணையும் கப்பல்களை இயக்குவதற்கு அவர்களில் பெரும்பான்மையானோர் தேவைப்பட்டனர், ஏனெனில் அக்காலத்தில் கடற்படை விஜய, கோட்டியா மற்றும் "பேர்ட்" வகுப்பைச் சேர்ந்த ரோந்துப் படகுகளை மட்டுமே கொண்டிருந்தது. முதல் சேர்க்கை மற்றொரு அல்ஜீரியன் வகுப்பைச் சேர்ந்த மைன்ஸ்வீப்பர் கப்பலான முன்னாள் H.M.S. PICKLE ஆகும். அது இங்கிலாந்தில் பொறுப்பேற்கப்பட்டு H.M.Cy.S. PARAKRAMA எனப் பெயரிடப்பட்டு 1958 இல் இலங்கையை வந்தடைந்தது. அதன் பிறகு கனடாவில் தயாரிக்கப்பட்ட ரிவர் வகுப்பைச் சேர்ந்த பிரிகேட் வகையைச் சார்ந்த H.M.Cy.S. MAHASENA கப்பல் ஜிபூட்டியில் பொறுப்பேற்கப்பட்டு 1959 இல் இலங்கையை வந்தடைந்தது. இதற்கு முன்னர் 1957 இல் ஒரு கடல் இழுவைப்படகான முன்னாள் H.M.S. ADEPT வாங்கப்பட்டிருந்தது. இறுதியாக, மற்றொரு ரிவர் வகுப்பைச் சேர்ந்த பிரிகேட் கப்பலான H.M.Cy.S. GAJABAHU கப்பல் 1960 இல் திருகோணமலையில் ஒப்படைக்கப்பட்டது. அரச இலங்கை கடற்படை ஒரு உயரடுக்கு கடல் கடற்படையாக (Blue Water Navy) மாறிக்கொண்டிருந்தது. 1960 JET பயிற்சி வழமையை விட பெரியதாக இருந்தது: commonwealth இன் 6 கடற்படைகளைச் சேர்ந்த 38 கப்பல்கள் வங்காள விரிகுடாவில் நடைபெற்ற பயிற்சிகளில் பங்கேற்றன. பிரதமர் துரதிஷ்டவசமாக படுகொலை செய்யப்பட்டபோது, கடற்படைக்கும் நாட்டிற்கும் எதிர்பாராத வியத்தகு அனுபவங்களை எதிர்கொள்ள வேண்டியிருந்தது. நாட்டிற்குள் மீண்டும் மீண்டும் அரசாங்கங்களும் அரசியல் தலைமைகளும் மாறின. கடற்படை மற்றொரு விதியை எதிர்கொள்ள வேண்டியிருந்தது.

ஒரு பெரிய கடல் கடற்படையாக இருந்த பொற்காலம் மீண்டும் வராத ஒரு சூழ்நிலை உருவானது. ஆனால் கடற்படை தனது பொறுமையையும் ஒழுக்கத்தையும் காத்து, அழுத்தமான சூழ்நிலைகளில் தம்மால் என்ன செய்ய முடியும் என்பதைக் காட்டி எதிர்காலத்திற்காகத் திட்டமிட்டது.

"எமிலி" சூறாவளியால் ஏற்பட்ட சேதங்களை வேறு எந்த நிறுவனத்தையும் விட வேகமாக வழமைக்குக் கொண்டுவர கடற்படையால் முடிந்தது. மருத்துவமனைகள், பாதுகாப்புச் சேவைகள், வெளித்தீவுகளுக்கு உதவுதல், அறிமுகமில்லாத கடல் எல்லைகளில் அவசரப் பொருட்களை ஏற்றிச் செல்லும் வர்த்தகக் கப்பல்களுக்கு வழிகாட்டுதல், கஜபாகு கப்பல் மூலம் மருத்துவப் பொருட்கள் மற்றும் எரிபொருட்களைக் கொண்டு செல்லுதல், தரையிறங்கிய அரசாங்கக் கப்பல்களை மீட்பது மற்றும் வெள்ளத்தால் பாதிக்கப்பட்ட பகுதிகளுக்கு நிர்வாக அதிகாரிகளைக் கொண்டு செல்லுதல் ஆகியவை அவற்றில் சிலவாகும். சாதாரண மற்றும் அவசரக் காலங்களிலும் கடற்படை ஒரு முன்னணிப் படையாக இருந்தது ஆனால் அது மட்டும் போதுமானதாக இருக்கவில்லை.

கடற்படை கடந்த காலத்திற்கு அப்பால் சென்று நிகழ்காலம் மற்றும் எதிர்காலம் குறித்து கவனம் செலுத்தியது. ஆயுதங்கள் இல்லாத சிறிய படகுகளைக் கொண்ட கடற்படையின் புதிய பாத்திரத்தை ஏற்றுக்கொண்டு, கடலோரப் பாதுகாப்புப் பணிகளுக்காக 28 ரோந்துப் படகுகளைக் கொண்ட ஒரு படையணியைக் கட்டியெழுப்பியதுடன், விதிக்கப்பட்டிருந்த வரம்புகளுக்கு மத்தியிலும் தனது ஊழியர்களின் கடற்படைத் திறன்களை உயர் மட்டத்தில் பராமரித்தது. எதிர்காலப் பாத்திரம் குறித்த திட்டமிடல் மற்றும் சிந்தனை தலைமையகம் மற்றும் தனிநபர் மட்டத்தில் நடைபெற்றது. இன்று கடற்படையும் ஏனைய நிறுவனங்களும் ஆற்றும் பல பாத்திரங்களின் முதல் படியை அந்த நாட்களிலிருந்து கண்டறிய முடியும். கடற்படை மற்றும் கடல்சார் அகாடமி, கடற்படை டைவிங் பிரிவு, ஹைட்ரோகிராபிக் பிரிவு, விவசாய மற்றும் கால்நடைத் திட்டம் ஆகியவற்றை நிறுவுதல், தேசியமயமாக்கப்பட்ட துறைமுகங்களை நிர்வகித்தல், அனைத்து அரசாங்க கடல்சார் நிறுவனங்களுக்கும் பயிற்சி அளித்தல் ஆகியவை அனைத்தும் அக்காலத்தில் சாதிக்கப்பட்டன. ஏனைய யோசனைகள் பிற்காலத்தில் வெற்றியடைந்தன. அவற்றில்: வர்த்தகக் கப்பல்களை இயக்குதல், துறைமுகங்களில் விமானிகளாகச் செயலாற்றுதல், கப்பல்களை டாக் செய்தல் மற்றும் சிலிப்வே சேவைகளை வழங்குதல், கடலோரத் தளங்களைக் கட்டுதல், கலங்கரை விளக்கங்களைப் பராமரித்தல் மற்றும் கப்பல் தயாரிப்பு ஆகியவை அடங்கும். இவை அனைத்தும் இன்று உண்மையாகியுள்ளன; ஆனால் அவை கடற்படை "சிந்தனைக் குழுக்களால்" (Think Tanks) உருவாக்கப்பட்டவை. மாலுமிகள் ஆட்சேர்ப்பு மற்றும் அதிகாரிகள் ஆட்சேர்ப்பு படிப்படியாக மீண்டும் தொடங்கப்பட்டதுடன் விரைவில் பெருமளவிலானோர் ஆட்சேர்ப்பு செய்யப்பட்டனர். அதற்காக சிறப்புப் பயிற்சி நிறுவனங்களும் நிறுவப்பட்டன. இழந்தவை மீண்டும் கிடைக்காவிட்டாலும், எதிர்காலம் சிறப்பாக அமைந்தது. புதிய ஆட்சேர்ப்புகள் அதிக கல்வியறிவு பெற்றவர்களாகவும் பயிற்சி மிகவும் தொழில்நுட்ப மற்றும் மேம்பட்டதாகவும் இருந்தது. இவை அனைத்தும் அக்காலப்பகுதியின் இறுதியை நோக்கி நடந்தன, ஆனால் அரசாங்கம் விஷயங்களைச் சரிசெய்ய ஒரு பெரிய பேரழிவு நடக்க வேண்டியிருந்தது.

கடற்படையின் பாத்திரம் மற்றும் படையணியின் கட்டமைப்பை மீண்டும் மதிப்பீடு செய்வதற்குத் தேவையான பேரழிவு எதிர்பார்த்ததை விட முன்பே வந்தது. 1971 இல், பொதுமக்கள் தங்களது விருப்பத்தை வெளிப்படுத்திய ஒரு பொதுத் தேர்தலுக்கு சில மாதங்களுக்குப் பிறகு, "ஜனதா விமுக்தி பெரமுன" (ஜேவிபி) தலைமையிலான ஜனநாயக விரோத சக்திகளால் பல மாகாணங்களில் உள்ள பொலிஸ் நிலையங்கள் மீது தொடர் தாக்குதல்கள் நடத்தப்பட்டன. உளவுத்துறை தகவல்களின் பற்றாக்குறை அல்லது அவற்றை அலட்சியப்படுத்தியதன் காரணமாக பொலிஸாரும், அரசாங்கமும், ஆயுதப் படைகளும் முற்றிலும் அதிர்ச்சியடைந்தனர்.

ஜனநாயகத்திற்காகப் பாடுபடுதல்

ஆரம்பத்தில், எதிர்பாராத தாக்குதலும் இத்தகைய சூழ்நிலையை எதிர்கொள்வதற்கான உத்தி இல்லாமையும் கிளர்ச்சியாளர்களுக்கு சாதகமாக இருந்ததுடன் நாட்டில் ஒருவித குழப்பமான சூழ்நிலை நிலவியது. ஆனால் ஆயுதப் படைகளின் ஒழுக்கமும் அரசாங்கத்தின் உறுதியான முடிவுகளும் காரணமாக குறுகிய காலத்திற்குள் சூழ்நிலையைக் கட்டுக்குள் கொண்டுவர முடிந்தது. கிளர்ச்சியாளர்களைத் தோற்கடித்து சில மாதங்களுக்குள் ஒரு பொது மன்னிப்பும் அறிவிக்கப்பட்டது. அதன் பிறகு நாடு முன்பு இருந்ததை விட வித்தியாசமாக இருந்தது.

கடற்படைக்கு ஏற்பட்ட தாக்கம்

கடற்படைக்கு இதனால் ஏற்பட்ட உடனடித் தாக்கம் என்னவென்றால், தங்களிடம் உள்ள வீரர்கள் மற்றும் உபகரணங்களின் அளவு போதுமானதாக இல்லை என்பதை உணர்ந்துகொண்டதாகும். ஆள் பற்றாக்குறை காரணமாக கஜபாகு கப்பலின் ஊழியர்கள் தரைவழிச் சண்டைகளிலும் பங்களிக்க வேண்டியிருந்தது, இதனால் கடலின் பாதுகாப்பு மட்டுப்படுத்தப்பட்டது. கடல் வழியாக கிளர்ச்சியாளர்களுக்கு ஆயுதங்களும் உதவிகளும் கிடைப்பது தெரியவந்தபோது, இலங்கைக்கு அண்டை மற்றும் நட்பு நாடுகளிடம் உதவி கேட்க வேண்டியிருந்தது. அதன்படி எங்களது கடல் எல்லையில் ரோந்துப் பணிகளை மேற்கொள்வதற்காக இந்திய மற்றும் பாகிஸ்தான் கடற்படைகளிடம் உதவி கேட்க வேண்டியிருந்ததுடன் அது தேசிய பெருமைக்கு ஓரளவு தாக்கத்தை ஏற்படுத்தியது.

அரசாங்கம் கடந்த கால தவறுகளிலிருந்து விரைவாக பாடம் கற்றுக்கொண்டு எதிர்காலத்தைத் திட்டமிட்டது. மனிதவளத் தேவைகளைப் பூர்த்தி செய்வதற்காக ஆட்சேர்ப்புகள் முடுக்கப்பட்டன. கிளர்ச்சியாளர்கள் முப்படைகளுக்குள்ளும் ரகசியமாக ஊடுருவியிருந்ததால் பாதுகாப்புப் பரிசோதனைகள் அத்தியாவசியமாகின. யாழ்ப்பாணம் சுன்னாகத்தில் ஜேவிபி ஆதரவு மாலுமி ஒருவர் தனது தோழர்கள் மீது துப்பாக்கிச் சூடு நடத்தி இருவரைக் கொன்று மேலும் சிலரைக் காயப்படுத்தினார். இந்த குற்றவாளிகளுக்கு உடனடியாக தண்டனை வழங்கப்பட்டதுடன், இக்காலப்பகுதியிலேயே நொச்சியாகம பகுதியில் கடற்படையின் முதல் யுத்த உயிர் தியாகமும் நிகழ்ந்தது.

இதன் பின்னர் நாட்டிலும் கடற்படையிலும் ஆழமான மாற்றங்கள் ஏற்பட்டன. பல நாடுகள் இராணுவ உபகரணங்களையும் பயிற்சிகளையும் வழங்க முன்வந்தன. இந்தியா, பாகிஸ்தான், ஐக்கிய இராச்சியம், அமெரிக்கா, இந்தோனேசியா, பிரான்ஸ் மற்றும் சோவியத் ஒன்றியம் உள்ளிட்ட பல நாடுகள் தங்களது தூதரகங்களில் பாதுகாப்பு ஆலோசகர்களை (Defence Attaches) நியமித்தன. இக்கிளர்ச்சி உலக அரசியலில் இலங்கையின் இடத்தை மாற்றியமைத்தது.

இலங்கை ஜனநாயக சோசலிசக் குடியரசு

1972 ஆம் ஆண்டில் இந்த சூழ்நிலையை மேலும் உறுதிப்படுத்தும் வகையில் பிரித்தானிய பேரரசின் கீழ் இருந்த டொமினியன் அந்தஸ்திலிருந்து விலகி (ராணியின் பிரதிநிதிக்கு பதிலாக) பாராளுமன்றத்தால் தேர்ந்தெடுக்கப்படும் ஒரு ஜனாதிபதியை நாட்டுத் தலைவராக நியமித்து ஒரு குடியரசு நிலையை நோக்கி நகரத் தீர்மானிக்கப்பட்டது. அதன்படி "சிலோன் டொமினியன்", "இலங்கை ஜனநாயக சோசலிசக் குடியரசு" ஆக மாறியதுடன் அரச இலங்கை கடற்படையானது 'இலங்கை கடற்படை' ஆக மாறியது. ஏனைய முக்கிய முன்னாள் காலனித்துவ கடற்படைகளைப் போலவே கடற்படைக் கொடியிலிருந்து செயின்ட் ஜார்ஜ் சிலுவை நீக்கப்பட்டதுடன் அதிகாரிகளின் கொடிகள் மீண்டும் வடிவமைக்கப்பட்டன. கடற்படைச் சட்டத்தில் இருந்த "கැப்டன் ஆஃப் த நேவி" (Captain of the Navy) என்ற பதம், ஏனைய முப்படைப் பதவிகளுக்கு ஏற்ப "கடற்படைத் தளபதி" (Commander of the Navy) என மாற்றப்பட்டது. இறுதியாக "Her Majesty's Ceylon Ships" (H.M.Cy.S.) என்பது "இலங்கை கடற்படைக் கப்பல்" (SLNS) என மாற்றமடைந்தது.

கடற்படையை மீண்டும் கட்டியெழுப்புதல்

கடலில் கடற்படையைப் பலப்படுத்துவது ஒரு முக்கிய தேவையாக இருந்தது. முதலாவதாக மக்கள் சீனக் குடியரசால் நன்கொடையாக வழங்கப்பட்ட "ஷாங்காய்" வகுப்பைச் சேர்ந்த அதிவேக தாக்குதல் படகுகளான (FGB) SLNS SOORAYA மற்றும் WEERAYA 1972 இல் கடற்படையில் இணைந்தன. இவை சாதாரண ரோந்துப் படகுகளை விட பெரியதாக இருந்ததுடன் மிகவும் பயனுள்ள துப்பாக்கி அமைப்புகளைக் கொண்டிருந்தன. அதே வகையைச் சேர்ந்த மேலும் மூன்று படகுகளான DAKSHAYA, RANAKAMEE மற்றும் BALAWATHA 1973 இலும், JAGATHA மற்றும் RAKSHAKA 1980 இலும் வாங்கப்பட்டன. சோவியத் ஒன்றியத்திலிருந்து ஒரு புதிய மாடல் கப்பல் நன்கொடையாகக் கிடைத்ததுடன் அது SLNS SAMUDRA DEVI எனப் பெயரிடப்பட்டது. ஐக்கிய இராச்சியத்தின் செவர்டன் நிறுவனத்திடமிருந்து சாதாரண கடமை ரோந்துப் படகுகள் ஐந்து ஆர்டர் செய்யப்பட்டதுடன் அவற்றில் முதல் இரண்டு படகுகளும் SERUWA மற்றும் KORAWAKKA எனப் பெயரிடப்பட்டன. மிக முக்கியமான நிகழ்வு கொழும்பு டொக்யார்ட் (Colombo Dockyard) கப்பல் தயாரிப்பில் ஈடுபட்டதாகும். இக்காலப்பகுதியின் இறுதியை நோக்கி அவர்கள் 40 மீட்டர் நீளமுள்ள கடலோர ரோந்துப் படகான JAYESAGARA மற்றும் அதன் பின்னர் SAGARAWARDENA ஆகியவற்றைத் தயாரித்தனர்.

மீண்டும் ஒருமுறை கடல் பயணங்களுக்காக ஒரு கடற்படை தயாரானது. கஜபாகு கப்பல் 1972 இல் மெட்ராஸுக்கு ஒரு செயல்பாட்டுப் பயணத்தை மேற்கொண்டது, மேலும் பலவந்த மற்றும் கஜபாகு கப்பல்கள் 1973 இல் மாலைதீவுக்கு ஒரு நட்புப் பயணத்தை மேற்கொண்டன. 1974 இல் கடற்படைத் தளபதியின் கொடியுடன் கஜபாகு கப்பல் பிரதமரின் மாலைதீவு விஜயத்திற்காக அங்கு பயணித்தது. இதன் நேரடி விளைவாக மாலைதீவின் இரண்டு கடற்படை உத்தியோகஸ்தர்கள் (Cadets) பயிற்சிக்காக இலங்கைக்கு ஆட்சேர்ப்பு செய்யப்பட்டனர். மேலும் சில பயணங்களும் மேற்கொள்ளப்பட்டன: கஜபாகு கப்பல் கொச்சினுக்கும் (1976), சூராயா மற்றும் ரணகாமி கப்பல்கள் மாலைதீவுக்கும் (1976), அதன் பின்னர் பலவந்த மற்றும் வீரயா (1978) மற்றும் ஜெகதா மற்றும் ரக்ஷக 1981 இல் அங்கு பயணித்தன.

மற்றொரு கடல் பயிற்சியில், லெப்டினன்ட் கொமடோர் எம்.எச். வெலிவிடிகொடவின் கீழ் அதிகாரிகள் மற்றும் மாலுமிகள் குழுவினர் உள்நாட்டில் தயாரிக்கப்பட்ட ஒரு படகில் தீவைச் சுற்றிப் பயணித்தனர்.

புதிய கடமைகள், புதிய முகாம்கள்

கிளர்ச்சி நிலவிய காலத்தில் கடற்படை பயங்கரவாதத்தை ஒடுக்குவதற்காக இராணுவத்துடன் இணைந்து பணியாற்றியது. வீரர்கள் பற்றாக்குறைக்கு மத்தியிலும், பொலிஸாரால் கட்டுப்படுத்த முடியாத பகுதிகளின் பாதுகாப்பை அவர்கள் ஏற்றுக்கொண்டனர். பொலன்னறுவை, அம்பாறை மற்றும் இரத்தினபுரி ஆகிய பகுதிகளுக்கான கடற்படை ஒருங்கிணைப்பு அதிகாரிகளாக முறையே கொமடோர் ஏ.எச்.ஏ. டி சில்வா, கொமடோர் டி.ஏ.ஜி. பெர்னாண்டோ மற்றும் கேப்டன் டபிள்யூ. மொலகொட ஆகியோர் நியமிக்கப்பட்டனர். பழைய திட்டங்களை வெற்றிகரமாக்கி புதிய முகாம்கள் நிறுவப்பட்டதுடன் புதிய கடமைகளும் தொடங்கின. SLNS VIJAYA முகாம் 1973 இல் கல்பிட்டியில் நிறுவப்பட்டது. லக்ஷபான பகுதியில் ஒரு கடற்படைப்பிரிவு நிறுவப்பட்டது. இலங்கை கப்பல் கூட்டுத்தாபனத்திற்குச் சொந்தமான M.V. "Lanka Kanthi" வர்த்தகக் கப்பல் கடற்படை அதிகாரிகள் மற்றும் மாலுமிகளைக் கொண்ட ஊழியர்களால் இயக்கப்பட்டதுடன், கடலோரக் கப்பல்களான "Mahaweli" மற்றும் "Maduru Oya" வும் அவ்வாறே இயக்கப்பட்டன. பிரித்தானிய கலங்கரை விளக்க ஆணைக்குழு இலங்கையில் தனது பணிகளை முடித்துக்கொண்டதுடன் கடற்படை பெர்பரின், மகா ராவணா (Great Basses) மற்றும் தேவேந்திரமுனை கலங்கரை விளக்கங்களின் பராமரிப்புப் பணிகளைப் பொறுப்பேற்றது.

பாரம்பரிய உத்தியோகபூர்வ நிகழ்வுகள்

கிளர்ச்சிகளை ஒடுக்கி பாதுகாப்பு நடவடிக்கைகளை மேற்கொண்ட பின்னர் கடற்படையால் மீண்டும் பாரம்பரிய உத்தியோகபூர்வ கடமைகளைத் தொடங்க முடிந்தது. 1973 இல் ரியர் அட்மிரல் டி.வி. ஹண்டரின் ஓய்வுடன் ஒரு புதிய தலைமைத்துவ தலைமுறை உருவானது. அட்மிரல் ஹண்டர் 1938 இல் ஒரு சாதாரண 'சிக்னல்மேன் கியூனர்' ஆக கடற்படையில் இணைந்து, உலகின் எந்தவொரு கடற்படையிலும் மிகக் குறைந்த மட்டத்திலிருந்து கடற்படைத் தளபதி பதவி வரை உயர்ந்த முதல் மாலுமி என்ற பெருமையைப் பெற்றார். அவர் யுத்த காலத்தின் கடைசி மூத்த வீரராக இருந்தார், அதன் பிறகு தலைமைத்துவம் சுதந்திரத்திற்குப் பின் ஆட்சேர்ப்பு செய்யப்பட்ட புதிய அதிகாரிகளிடம் ஒப்படைக்கப்பட்டது. முதலாவதாக 1950 இல் நேரடி ஆட்சேர்ப்பின் கீழ் வந்த ரியர் அட்மிரல் டி.பி. குணசேகர ஆவார். 1983 இல் அந்த தலைமைத்துவம் அடுத்த தலைமுறைக்கு மாற்றப்பட்டதுடன், ரியர் அட்மிரல் ஏ.டபிள்யூ.எச். பெரேராவால் 1949 இன் முதல் கேடட் குழுவின் உறுப்பினரான ரியர் அட்மிரல் (பின்னர் வைஸ் அட்மிரல்) ஏ.எச்.ஏ. டி சில்வாவிடம் தலைமைத்துவம் ஒப்படைக்கப்பட்டது.

1975 டிசம்பர் 9 அன்று கடற்படை தனது வெள்ளி விழாவைக் கொண்டாடியது. சுகததாச உட்புற விளையாட்டரங்கில் நடைபெற்ற விழாவில் ஜனாதிபதி வில்லியம் கோபல்லாவவினால் கடற்படைக்கு ஜனாதிபதி வர்ணங்கள் வழங்கப்பட்டன.

புதிய தேசிய விமான சேவையான "எயார் லங்கா" தொடங்கப்பட்டதுடன் அது கடற்படை கலாச்சாரக் குழுவை லண்டன், சூரிச், பாரிஸ், பாங்காக் மற்றும் சிங்கப்பூர் ஆகிய இடங்களுக்கு அழைத்துச் சென்றது, அங்கே அவர்கள் இசை இயக்குனர் கொமடோர் டி.பி. தன்வத்தவின் வழிகாட்டலில் சிறந்த திறமைகளை வெளிப்படுத்தினர். பிரித்தானியாவின் இரண்டாம் எலிசபெத் ராணி 1981 இல் வான்வழியாக இலங்கைக்கு விஜயம் செய்ததுடன் கடற்படை அவருக்காக ஒரு கௌரவ அணிவகுப்பை நடத்தியது.

உள்நாட்டு பதற்றங்கள்

இந்த அனைத்து மகிழ்ச்சியான சூழ்நிலைகளுக்கும் மத்தியில், அடுத்த உள்நாட்டு மோதலின் முதல் படிகள் உருவாகிக் கொண்டிருந்தன. யாழ்ப்பாண மேயர் படுகொலை செய்யப்பட்டமை அதன் முதல் அறிகுறியாகும். எழுபதுகள் முழுவதும் இனப் பதற்றங்கள் காரணமாக பல்வேறு சம்பவங்கள் நடந்ததுடன் விரைவில் ஒரு பெரிய மோதல் ஏற்படலாம் என்று எதிர்பார்க்கப்பட்டது. ஆயுதப் படைகள் அதற்காகத் தயாராகின, மேலும் ஜனாதிபதியின் ஆலோசனையின் பேரில் வவுனியா, மன்னார், முல்லைத்தீவு மற்றும் திருகோணமலை ஆகிய பகுதிகளில் பயங்கரவாத எதிர்ப்பு நடவடிக்கைகளை ஒருங்கிணைப்பதற்காக ஆயுதப் படைகள், பொலிஸ் மற்றும் நிர்வாகச் சேவைகளை இணைத்து ஒரு அமைப்பு நிறுவப்பட்டது. அது "கூட்டுச் சேவைகள் சிறப்பு செயல்பாட்டுப் படை" (JOSSOP) என அழைக்கப்பட்டதுடன் கடற்படைத் தளபதி அதன் தலைமை ஒருங்கிணைப்பு அதிகாரியாக நியமிக்கப்பட்டதுடன் ஜே. பண்டாரகொட அதன் துணை அதிகாரியாக இருந்தார். அது வவுனியாவில் உள்ள தலைமையகத்திலிருந்து செயல்பட்டது.

1980 களில் உள்நாட்டுப் போர் தொடங்கியதைத் தொடர்ந்து கடற்படை அதிவேக தாக்குதல் படகுகளை அறிமுகப்படுத்தி ரோந்துப் படகுகளின் எண்ணிக்கையை அதிகரித்தது.

எல்.டி.டி.ஈ. அமைப்பு கடலைப் பயன்படுத்துவதைக் கட்டுப்படுத்துவதில் இவை மிகவும் வெற்றிகரமாக இருந்தன. கடல் புலிகளின் கடற்படைப் படகுகளுக்கு எதிராக நவீன தற்கொலை படகுகளைப் பயன்படுத்தத் தொடங்கியதைத் தொடர்ந்து, இந்த படகுகளின் ஆயுத அமைப்புகள் காலப்போக்கில் நவீனமயமாக்கப்பட்டன. இது தவிர உள்நாட்டில் தயாரிக்கப்பட்ட ஜெயசாகர வகுப்பைச் சேர்ந்த இரண்டு கடலோர ரோந்துப் படகுகள் கடத்தல் தடுப்பு மற்றும் கடலோரக் கண்காணிப்புப் பணிகளுக்காகப் படையில் இணைக்கப்பட்டன.

இக்காலப்பகுதியில் கடற்படை தனது வரலாற்றில் முதன்முறையாக ஒரு நீர்நில வாழ் நடவடிக்கை (Amphibious Operation) இல் பங்கேற்றது. யுத்த காலத்தில் படையினரின் எண்ணிக்கையும் கப்பல்களின் எண்ணிக்கையும் அதிகரித்தன. 80 களின் முற்பகுதியில் ஒரு தரைப்போர் படை நிறுவப்பட்டது, அது ஆரம்பத்தில் முகாம் பாதுகாப்பிற்கு மட்டுமே மட்டுப்படுத்தப்பட்டிருந்ததுடன் பின்னர் அதன் வீரர்களின் எண்ணிக்கை அதிகரித்ததைத் தொடர்ந்து இலங்கை இராணுவத்துடன் இணைந்து எல்.டி.டி.ஈ. இற்கு எதிரான தாக்குதல் நடவடிக்கைகளில் பங்கேற்றது. பிரித்தானியாவின் சிறப்பு படகுச் சேவையை (Special Boat Service) மாதிரியாகக் கொண்டு 80 களின் பிற்பகுதியில் 'சிறப்பு படகுப் பிரிவு' (Special Boat Squadron - SBS) என்ற உயரடுக்கு கடற்படை சிறப்புப் படைப்பிரிவு நிறுவப்பட்டது. 1990 களின் முற்பகுதியில் கடற்படை இராணுவத்துடன் இணைந்து 'ஒபரேஷன் சீ ப்ரீஸ்' (Operation Sea Breeze) எனப் பெயரிடப்பட்ட தனது முதல் நீர்நில வாழ் நடவடிக்கையை மேற்கொண்டதுடன் அதற்கு ஒரு வருடத்திற்குப் பிறகு மிகவும் பெரிய 'ஒபரேஷன் பலவேகய' நடவடிக்கையை மேற்கொண்டதுடன் கடலில் எல்.டி.டி.ஈ. இன் ஆயுதக் கடத்தல் உள்ளிட்ட நடவடிக்கைகளைக் கடுமையாக ஒடுக்கத் தொடங்கியது. இக்காலப்பகுதியில், அதாவது 1992 இல் கடற்படைத் தளபதி அட்மிரல் டபிள்யூ.டபிள்யூ.ஈ. கிளான்சி பெர்னாண்டோ எல்.டி.டி.ஈ. இன் தற்கொலை குண்டுத் தாக்குதலில் படுகொலை செய்யப்பட்டார்.

1990 களின் பிற்பகுதியில், கடல் புலிகளின் படகுகளுக்கு எதிராகப் போராடுவதற்கும் இலங்கை கடல் எல்லைக்குள் விடுதலைப் புலிகளை நோக்கி வரும் ஆயுதக் கப்பல்களை முற்றுகையிடுவதற்கும் கடற்படை தனது ரோந்துப் படகுகளின் எண்ணிக்கையை மேலும் விரிவுபடுத்தியது. 2000 ஆம் ஆண்டில் கடற்படை புதிதாக வாங்கிய கடலோர ரோந்துப் போர்க்கப்பல்கள் (Offshore Patrol Vessels) மூலம் தனது கண்காணிப்புத் திறன்களை வளர்த்துக்கொண்டது. அதே காலத்தில் ஏவுகணைத் தாக்குதல் படகுகளை (Missile Boats) இணைப்பதன் மூலம் பாரம்பரிய யுத்தத் திறன்களும் மேம்படுத்தப்பட்டன.

2006 இன் முற்பகுதியில் இருந்து இலங்கை அரசாங்கத்திற்கும் எல்.டி.டி.ஈ. இற்கும் இடையில் மீண்டும் மோதல்கள் தொடங்கியதைத் தொடர்ந்து, எல்.டி.டி.ஈ. கடலைப் பயன்படுத்துவதைத் தடுப்பதில் கடற்படை தீவிர பாத்திரத்தை ஆற்றியது. இதன் விளைவாக 2006, 2007 மற்றும் 2009 ஆண்டுகளில் பல முக்கிய கடல் சமர்கள் நடந்தன. இக்காலப்பகுதியின் மிக முக்கியமான நிகழ்வு சர்வதேச கடல் எல்லையில் எல்.டி.டி.ஈ. இற்கு சட்டவிரோத ஆயுதங்களைக் கொண்டு வந்த பல பெரிய சரக்குக் கப்பல்களை முற்றுகையிட்டு இந்தியப் பெருங்கடலில் மூழ்கடித்ததாகும். இந்த கடற்படை நடவடிக்கைகள் மூலம் இலங்கை கடற்படை தனக்குள்ள மகா சமுத்திர செயல்பாட்டுத் திறனை (Blue Water Capability) உலகிற்கு நிரூபித்துக் காட்டியது.